Een maand verder,tijd voor een update!

Het is ondertussen al eind augustus geworden en ik heb eindelijk tijd en zin gevonden om mijn blog nog eens wat bij te werken. Er is ondertussen al verschrikkelijk veel gebeurd dus het kan wel eens een lange blog worden vandaag. 

Aan mijn vertrek ga ik niet al teveel woorden vuil maken. We zijn met het gezin, net zoals vorig jaar toen ik naar de States vertrok, op hotel gegaan aan de luchthaven om op ons gemak nog samen te ontbijten en rustig te kunnen vertrekken. Deze keer ben ik wel vertrokken vanaf Schiphol waar ik met Malaysian Airlines vertrok richting Jakarta met een tussenlanding in Kuala Lumpur. 

Het was een heerlijke vlucht, lekkere service en ruimte daar in die Business class. Het heeft met pokkeveel geld gekost maar het was het wel waard. Terug gaan komen in Economy gaat pijn doen denk ik haha. 

Eenmaal in Jakarta aangekomen heb ik een taxi moeten nemen naar mijn hotel want het beloofde busje heb ik nergens kunnen vinden. Het was een beetje een overrompeling want ze stormen met een aantal op je af voor taxi's. Onderweg werd me al snel duidelijk dat Jakarta toch wel aanpassen ging worden. De snelwegen lagen er goed bij maar de wegen erlang zijn een mierennest van brommers en bouwvallige huisjes met momenten. En vooral de file's daar zijn verschrikkelijk, in Belgie gaat het nog vooruit. Ik heb een uur gedaan voor 2km te doen van de afrit naar het hotel. Nuja, ik ben het al wat gewoon ondertussen. 

De eerste twee dagen hier kregen we wat theorieles over wat praktische zaken van het vliegen maar het ging er allemaal best wel wat losjes aan toe, helemaal niet te vergelijken met thuis. Wat ze hier op een week doen hadden ze er in Brussel op een dag door kunnen jagen. Maar dat is de algemene mentaliteit hier in Azie wel wat heb ik ondervonden. 

Na twee dagen werden Ivo en ik al naar Kuala Lumpur,Malaysia gestuurd. Daar kregen we eerst twee dagen simulator om onze licentie te valideren. Het was leuk nog eens te vliegen in de simulator maar de procedures waren wel wat roestig na zo een anderhalve maand niet vliegen. Het vliegen daarentegen ging dan wel weer goed. Dat blijf toch het belangrijkste. 

De maandag erna begonnen we met de hele groep van 14 aan drie weken initial training. Dit is iets wat iedereen moet doen die bij Air Asia begint. Dit werd gedaan in de Air Asia Academy die aan de luchthaven van Kuala Lumpur lag. Hier hebben we drie weken opleiding gehad over vanalles en nog wat. Het gaat dan van noodprocedures van AirAsia tot leren hoe de deur en bijbehorende glijbanen werken en bijhorende procedures. Ook de "wet drill" hoorde erbij, dit betekende dus effectief gaan dobberen in het zwembad daar met reddingsvest en de verschillende situaties trainen wanneer het toestel zou neerstorten in de zee. Verder ook wat company gerelateerde briefings waar de filosofie van de maatschappij werd uitgelegd en wat de toekomst gaat brengen. 

Er waren ook wat minder gezellige lessen bij zoals "grooming" waar ons dingen werden verteld zoals hoe je je moet scheren, kapsel, wat soort deo's en schoonheidsproducten goed waren en dergelijke. Niet echt iets wat je verwacht als piloot maar ze besteden veel aandacht aan hoe het personeel eruit moet zien naar de buitenwereld toe. 

Ook teambuilding oefeningen en dergelijke hoorden erbij maar dit was nog wel lachen want hierdoor kwamen we eens van onze stoel af. Het is echt wel wennen hoe ze hier werken. 

Buiten de lessen door hadden we hier ook verschillende keren wat dagen vrijaf en daar hebben we gebruik van gemaakt om wat dingen te doen. De eerste dag dat we vrij hadden zijn we naar het centrum van Kuala Lumpur gegaan. Daar had ik afgesproken met een griet die ik had leren kennen. Ze werkt op de ambassade van Indonesie in KL. We hebben uiteindelijk best wel wat dingen gedaan samen (Wij drie en zij en een vriendin van haar). De eerste dag was het gewoon wat rondzien bij de Petronas Torens en het bijhorende winkelcentrum en aquarium. 

Het weekend erna zijn we eerst gaan feesten in een club op vrijdag en na een nachtje slapen op hun appartement zijn we naar Templar Park gegaan. Dat ligt op een uurtje rijden van KL en daar kan je na wat klimmen in de jungle uitkomen op prachtige watervallen in het midden van de natuur waar je ook kan gaan zwemmen en douchen onder de watervallen, heerlijk gewoon. We hebben die dag nog wel meer dingen gedaan zoals proberen de zonsondergang te zien op het strand maar dat hebben we net gemist. Dan maar wat gezwommen en gefrisbeed op het strand. 

Het weekend erna was het hier een verlengd weekend van zaterdag tot en met dinsdag voor iedereen. Het was het suikerfeest voor de moslims en dat word hier uitgebreid gevierd. We zijn uiteindelijk zaterdagavond weer gaan feesten in KL om dan zondagavond te vertrekken naar Langkawi Island.

Langkawi is een eiland helemaal in het noordwesten van Malaysia tegen de grens met Thailand. Het is een populaire vakantiebestemming mede door het belastingsvrije klimaat daar. Verder is het ook een paradijs op aarde voor toeristen. Met vele eilanden, stranden en zee waan je je echt wel op een tropisch eiland . Want dat is het ook natuurlijk haha.

Om er te geraken moesten we vanuit Kuala Lumpur een bus nemen voor een 7 tal uur en dan een ferry voor een uurtje om er te geraken. De busreis er naartoe was verschrikkelijk, door een panne was de bus maar een gewone bus, niet gemaakt voor verre reizen. Nuja het was wel snachts reizen dus we hebben veel proberen te slapen onderweg. 

De ferry was ook een avontuur op zich, we zaten helemaal onderaan in het ruim waar de airco het er een frigo deed lijken. Maar we zijn gewoon op een hoger gelegen dek wat gaan zitten op een trap waar we ook wat naar buiten konden kijken. 

Eenmaal aangekomen bleek al snel dat het het wel waard was, ons verblijf lag op 10m van het strand en we zijn direct een duikje in de zee gaan nemen. Heerlijk gewoon, zo een warme zee induiken vanop een wit strand. 

Namiddag zijn we gaan eilandhoppen, varen van eiland tot eiland met een stop op verschillende eilanden. Dit is iets toeristisch maar zeker de moeite. Het leek wel expeditie robinson toen we aan het varen waren. Op elke eiland zijn we dan wat gaan rondlopen en zelfs wat gaan zwemmen in de zee. 

Tegen dat we terug waren hebben we ons wat neergelegd want het was al een vermoeiende reis naar daar. Ik ben nog wat op het strand gaan rondlopen en wat gaan genieten van de zonsondergang. Je kan er uren rondlopen en genieten van het uitzicht, het warme weer, het volk dat bezig is met parasailen en dergelijke. Ik ga er zeker nog wel eens terug naar toe. 

Tegen de avond hebben we nog wat gedronken op het strand om Ivo zijn verjaardag te vieren, heerlijk gewoon dat het er kan zonder kou te krijgen. En van het moment dat het donker is dan is het ook effectief zo donker op het strands dat je er gewoon met een groepje alleen kan zitten zonder dat iemand je kan zien of kan storen. 

De dag erna moesten we om 12h al terug vertrekken richting de ferry om een lange busreis terug naar KL aan te vatten. We hadden op de terugweg wel een luxebus, en dan ook nog eens bovenaan in een dubbeldekker zodat we een zee aan ruimte hadden. De terugrit was wel heel lang want iedereen ging terug naar huis na het verlengde weekend. Er waren files om 1h snachts die je nog niet tegenkomt in Brussel tijdens de spits. We hebben uiteindelijk van het hotel in Langkawi tot het hotel terug in Kuala Lumpur 16h doorgebracht onderweg. En dat allemaal in taxi's, bus en ferry. 

Het was het wel allemaal waard natuurlijk, het was een plek waar ik zeker mensen mee naartoe wil nemen. En gezien AirAsia er bijna 10 vluchten per dag naartoe heeft moet dat zeker lukken. 

Maar buiten het reizen zijn er ook andere zaken gebeurd. We zijn ondertussen alweer een halve week terug in Jakarta en tussen het les krijgen door hebben we veel tijd gestoken in het zoeken naar een plek om te wonen voor de komende zes maanden. Het grootste probleem voor ons is een plek vinden dat wilt verhuren voor slechts 6 maanden want de meesten willen enkel verhuren voor minstens een jaar. Maar gezien we na onze linetraining hier heel waarschijnlijk ergens anders naartoe moeten kunnen we dat niet maken.  

We zijn al op een paar plaatsten geweest en vandaag (zondag 2 september) hebben we eindelijk een degelijk appartement gevonden. Morgen gaan we de deposit betalen en als de huur betaald is vanuit Belgie hopen we tegen het einde van de week te kunnen verhuizen.

Het is een appartement dat ik samen met Ivo en Yannick zal huren. Het is gelegen op een 15 tal minuten van de luchthaven met een taxi. Het ligt ook in een complex vlak langs een winkelcentrum zodat we alles in de buurt hebben. Het zal wel moeten want we gaan het komende half jaar in een soort glazen bel leven. Buiten het complex en het winkelcentrum is het al direct een soort halve sloppenwijk. Jakarta is nu niet echt het paradijs op aarde maar daar zitten we wel betaalbaar in een deftig appartement met alle voorzieningen die we nodig hebben. Er is ook een zwembad, fitness, tennisbaan, sauna enz. dus we overleven het wel.

Gelukkig hebben we sinds vandaag onze ID kaart van AirAsia waarmee we heel goedkoop binnen AirAsia kunnen vliegen dus we gaan er veel gebruik van maken en wat plekken bezoeken. Genieten van de plekken die wel de moeite zijn om te zien. 

Onze werkvergunning is ook bijna in orde, we zijn vorige week onze vingerafdrukken moeten gaan laten opnemen samen met foto's. Tegen morgen zou dit in orde moeten zijn en dan zijn we bijna klaar om te beginnen. Er staan deze maand nog enkele dagen les op het programma alsook nog een test van wetgeving en de medische keuring. Ons uniform passen zou ook tegen het einde van de maand moeten zijn. 

Ondertussen kunnen we in theorie al observatievluchten doen maar daarvoor hebben we ons uniform nodig... we konden wel zelf een zwarte broek en een wit hemd kopen, dan gaven ze ons een das en wings en konden we toch meevliegen. Lang leve de lowcost zou ik zeggen! 

Normaal zouden we in Oktober beginnen met vliegen maar dat valt nog af te wachten. Het gaat hier nog wel even duren vrees ik want we zijn met een hele hoop mensen en er is maar een beperkt aantal trainingcaptains waarmee we kunnen vliegen. Dus eerst zien en dan geloven denk ik maar. De mentaliteit is hier helemaal anders dan thuis dus leven van dag tot dag is mijn motto. Alles kan van de ene dag op de andere helemaal veranderen. 

Voor de rest trek ik mijn plan hier wel, het eten is nog wel best goed ondanks elke dag rijst. Het leven is hier ook een pak goedkoper buiten het bier. Dat is jammer genoeg best duur hier. En het internet is hier nog erger dan 10 jaar geleden bij ons. Dat maakt skypen zeer moeilijk hier. Ik heb nog maar een paar enkele keren kunnen bellen naar thuis en dat is het zowat. Dan is Belgie nog zo slecht niet. 

Ik kan hier nog uren zitten verder vertellen maar ik moet nog wat verhalen overhouden voor als ik ook terug kom. 

Tegen volgende blog hoop ik toch al aan het vliegen te zijn maar dat zal nog wel eventjes duren denk ik. Ik ga ook wat foto's proberen op internet te zetten maar ik moet nog uitvissen hoe ik dat het beste ga doen. Want hier is het niet zo gemakkelijk met het extreem trage internet en de slechte layout onder de blog voor veel foto's. 

Tot de volgende! 

Typerating...completed (English version)

July has started in the mean while and I have been back in Belgium for about two weeks. Since last friday I finally have, after a visit to the BCAA, my authorization for the Airbus A320 on my license!

Since the last post I have made a giant leap in my training. To start with our skilltest in the simulator. After a free weekend between the loftsession and the skilltest both Ivo and me were as ready as we could be for our test. The start wasn't really what we expected though... Normally you have about an hour of briefing before the simulatorsession starts to prepare and to receive information about this session. This information includes date like airports, weather, performance, flightplan,... You need these to prepare, to make the necessary calculations and to review the charts you will need before entering the simulator.

But eventually our examiner only showed up about 15 minutes before we were supposed to enter the simulator. This after about an hour and a half of stressing for both Ivo and me because we didn't had any information about him except his name. And at 5h in the morning there is nobody pressent that could give us that information. But in the end it was all ok since we received all the necessary calculations from him and we could choose the airport we would use for the session.

We were supposed to fly each about 2h and to act as commander for the time the other one was flying. In these two hours we did the mandatory exercises like an normal flight with some small failures, an engine failure, one-engine go around, evacuation after landing and some other small items. The examiner needed to see if we were able to act as a crew and to safely control the aircraft in both normal as non-normal situations.

During the normal preparation preceding the take-off he tried to trick us by changing some small items we were supposed to check during this preparation.  But after a few thing he saw we always checked these items and that he couldn't trick us on this stuff.

After about four hours both Ivo and me had proven ourself and we succeeded the skilltest. As a finishing touch we had another failure as instruction, a gear collapse during take-off. This is the plane going through one of his main gears and going of the runway because of it. One engine remained running because the other one was destroyed by hitting the ground. The simulation isn't perfect but it was still impressive and educating to experience it.

Three days after our skilltest we had our basetraining, the most fun part of our training in Spain. This was because we would fly six patterns each in a real Airbus at Reus near Barcelona. To do this we would first had to get from Madrid to Barcelona. With three guys and a car stuffed with suitcases and airbusbags we reached Barcelona in about four hours. We spend a day on the beach and another one strolling through the city. We could finally relax and live up to our basetraining on thursday.


Thursday morning it was finally there, the real deal! After some searching and asking around we found the meetingpoint were we would meet with the others and the captain from Vueling which would be flying with us. After picking up the necessary paperwork and passing through customs we took a van to our aircraft: EC-ICQ. This would be our victim of the day, an Airbus A320 of Vueling. One of the oldest ones of the flees but therefore not les fun or safe to fly!


After the briefing in the aircraft and a walkaround to check some mandatory items before the flight we were ready to go! I reserved myself a spot on the jumpseat for the trip to Reus of which a safetypilot would fly the first leg. This second pilot was mandatory and he had to complete some items to revalidate his license as safetypilot. One of these items was a simulated engine failure after take-off. Once we were above the sea the captain closed one of the throttles to simulate this. After the mandatory procedures he regained both engines towards Reus. Once there he was also supposed to do a one-engine go around. So again one engine on idle and on final we did a go around on only one engine instead of landing. After this go around it was up to us!

I was a bit surprised by the speed at which I ended up in that right seat. Normally Ivo should fly first but because I was in the jumpseat and already there it was up to me to perform my six patterns. I didn't even had time to remove my fluo jacket. But once in that seat and you feel immediately at home. After a short briefing from the captain you are already at the end of downwind before you even realise it.

The first time it was still adjusting to the handling of the aircraft because it remains different from the simulator. But after the second and third pattern it is just like flying the Piper in the pattern at Falcon Field, just a bit bigger and more sluggish and you have a nice sidestick!

The first landing and especially the first time you put TOGA (full thrust), it gives such a nice feeling you know immediately this is the stuff you want to do for the rest of your life! Because the plane was empty aside from the two pilots and our group of six, the plane flew like a rocket! It passed way too fast though.

Before you know it the last circuit is coming up but when your captain asks if you want to perform a short circuit, you know you will end in style! A short circuit means that you will start turning in earlier when you are parallel with the runway and you also need to descent faster to be aligned with the runway in one big move. You have to descent faster and you need to turn sharper to make sure not to overshoot the runway axis. During this time you fly visually and if you intercept the runway axis perfectly and the safetypilot behind you yells "NICE!", you know you had a beautiful end of it all.

After taking off again directly after my last landing the captain takes over and it is over...time for the next one! It was over way to soon and you still had to spend 5h in an empty Airbus to allow the other to perform their patterns. But it is nice to spend some time in an empty aircraft and to see and do some stuff you would never be able to do in a full aircraft.

After everybody finished we flew back to Barcelona and it was finished. Still some paperwork to do and we could go. We remained one more night in our hotel to leave on friday evening for home. Yannick would take the plane and Ivo and me would cruise back home by car. A quick stop at the viaduct of Milau and a stop at the first belgian gasstation for a Jupiler were the only thing worth mentioning for that trip, the only ones I want to share that is.

In the mean while I got my license, I made some appointments before I leave and I am looking forward to my goodbye party next Saturday. The next blog will probably be from Kuala Lumpur!

Typerating...completed

Het is ondertussen begin juli en ik ben nu toch al wel een kleine twee weken terug in Belgie. Sinds vorige vrijdag, na een bezoekje aan het bestuur, heb ik eindelijk mijn bevoegdheid voor de Airbus A320 op mijn licentie staan!


Sinds mijn vorige post ben ik alweer een serieuze stap verder geraakt in mijn training. Om te beginnen met onze skilltest in de simulator. Na een vrij weekend tussen de loftsessie en de skilltest waren zowel Ivo als ik zo gereed als het maar kon zijn voor deze test. Het begin was wel niet zoals we het ons hadden voorgesteld. Normaal gezien heb je een uur briefing voor je de simulator ingaat om de gegevens te krijgen die je nodig hebt om de vlucht voor te bereiden. Het gaat hier dan om de luchthavens die je gaat gebruiken, het weer, het vluchtplan en dergelijke. Deze heb je nodig om de nodige berekeningen te maken en de juiste kaarten te selecteren en deze nog wat te bekijken voor je de simulator ingaat.


Maar onze examinator kwam uiteindelijk pas een kwartier voor het begin van de simulator opdagen en dit na ongeveer anderhalf uur stressen voor Ivo en ik. Want we hadden buiten zijn naam geen gegevens en om 5h 's morgens is er niemand aanwezig die hem wel zou kunnen bereiken. Maar uiteindelijk is alles nog goed gekomen want we kregen alle berekeningen en we mochten zelf kiezen welke luchthaven we gingen gebruiken voor de sessie.


We moesten elk ongeveer 2h vliegen en 2h de taken van commandant uitvoeren terwijl de andere vloog. In deze twee uren hebben we een aantal verplichte zaken gedaan zoals een gewone vlucht met wat kleine panne's, een motorpanne, een go-around met 1 motor, evacuatie na landing en nog wat kleine dingen die de examinator moest zien zodat hij ons in staat achte het toestel in zowel normale als abnormale omstandigheden te kunnen besturen en als een crew het toestel veilig aan de grond kunnen krijgen.
Tijdens de normale handelingen die het vertrek voorgaan tijdens de voorbereiding heeft hij stiekem wat kleine dingen die we moeten controleren niet gedaan om ons te testen. Maar na een aantal van deze kleine dingen opgemerkt te hebben had hij door dat hij ons met die kleine dingen niet kon pakken.


Na een kleine 4h hadden zowel Ivo als ikzelf ons bewezen en waren we geslaagd op onze skilltest. Als afsluiter hebben we nog een panne gekregen als instructie, een gear collapse bij het opstijgen. Dit is als het toestel door 1 van zijn poten zakt bij het opstijgen en je hierdoor dus langs de baan beland met maar een motor draaiende want de andere is verwoest toen hij de grond raakte. De simulatie was niet ideaal maar het was toch leerrijk en indrukwekkend om dit een keer mee te maken.


Drie dagen na onze skilltest hadden we onze basetraining, het leukste deel van onze training in Spanje. Hier gingen we nl met een echte Airbus elk 6 circuitjes vliegen in Reus bij Barcelona. Hiervoor moesten we natuurlijk nog eerst van Madrid naar Barcelona rijden. Met drie man en een auto volgestampt met koffers en airbustassen zijn we in vier uur toch in Barcelona geraakt. Hier hebben we nog een dag op het strand gelegen en nog een dag wat rondgelopen in het centrum. We konden eindelijk ontspannen toeleven naar onze basetraining op donderdag.


Donderdagmorgen was het dan eindelijk zover, the real deal! Na wat zoeken en rondvragen hadden we uiteindelijk het punt gevonden waar we hadden afgesproken met de captain van Vueling waarmee we zouden samenvliegen. Na het ophalen van de nodige papieren en de controle door de douane reden we met een busje naar ons vliegtuig: EC-ICQ. Dat was het slachtoffer van de dag, een Airbus A320 van Vueling. Een van de oudste toestellen uit de vloot (uit 1991) maar daarom niet minder leuk of veilig om mee te vliegen.


Na de briefing in het vliegtuig zelf en een toer rond het vliegtuig om de nodige verplichte dingen te bekijken voor de vlucht konden we vertrekken. Ik had voor mezelf een zitje op de jumpseat geregeld op de heenreis naar Reus, tijdens dit gedeelte ging een safetypilot vliegen. Deze tweede piloot die er verplicht moest bijzitten moest zelf nog een aantal dingen doen om zijn licentie weer te valideren als safetypilot. En een van de onderdelen was een gesimuleerde motorpanne na het opstijgen. Eenmaal boven de zee heeft de commandant dit gesimuleerd door een van de motoren op minimum vermogen te zetten. Na de nodige handelingen vlogen we verder op 2 motoren en ging het richting Reus. Eenmaal daar moest hij ook een go-around doen op 1 motor. Dus weer een motor in idle op final met 1 motor rondgaan in plaats van te landen. Na deze go-around was het aan ons!


Ik was een beetje verast door de snelheid dat ik in de stoel terecht kwam. Normaal ging Ivo eerst vliegen maar omdat ik al in de jumpseat was en het vooruit moest gaan was het aan mij om als eerste mijn 6 circuitjes te draaien. Ik had zelfs nog geen tijd om mijn fluo vestje uit te doen. Maar eenmaal je in die stoel zit en je hem goed gezet hebt dan voel je je direct thuis! Een korte briefing van de captain en  je was aan het einde van downwind voor je het goed en wel doorhad.


De eerste keer was het nog een beetje aanpassen aan hoe het toestel zich laat handelen want het blijft toch een verschil met een simulator. Maar vanaf het tweede en derde rondje is het net alsof je weer met je Piper circuitjes zit te draaien op Falcon Field! Het is alleen een beetje groter en logger en je hebt een leuke sidestick!


De eerste landing en vooral de eerste keer TOGA (volle gas eigenlijk) zetten geeft zo een heerlijk gevoel dat je dan wel zeker weet dat dit hetgene is wat je de rest van je leven wilt doen! Omdat het toestel leeg was op de twee piloten en ons groepje van 6 na vliegt het als een raket. Het ging wel verschrikkelijk snel voorbij.
Voor je het weet is het laatste circuitje daar en zit het er bijna op. Maar als je captain dan vraagt of je een short circuit wilt vliegen weet je dat je gaat eindigen in stijl! Een short circuit is vroeger beginnen indraaien als je parallel vliegt met de landingsbaan en ook sneller gaat moeten zakken om in 1 beweging van parallel met de landingsbaan te draaien zodat je opgelijnd bent om te landen. Maar hierdoor moet je snel zakken en redelijk scherp draaien om niet te ver langs de landingsbaan uit te komen na de draai. Tijdens dit vlieg je volledig visueel en als je dan die laatste lijn om recht op de baan uit te komen perfect intercepteert en je safetypilot achter je hoort zeggen van "NICE!" dan weet je dat je in schoonheid eindigt.


Na het terug opstijgen direct na mijn laatste landing neemt de captain over en is het voorbij...dan is het de beurt aan de volgende! Veel te snel voorbij en dan moet je nog 5h in een lege Airbus doorbrengen terwijl de anderen hun rondjes vliegen. Maar het is wel leuk een keer in een lege vlieger te zitten en dingen te kunnen bekijken of te doen die je normaal nooit kunt doen in een volle vlieger.


Eenmaal iedereen zijn rondjes gedaan had vlogen we terug naar Barcelona en dan was het gedaan. Nog wat papierwerk en dan konden we vertrekken. We bleven nog een nacht op hotel om dan vrijdagavond de reis naar huis weer aan te vatten. Yannick ging met het vliegtuig en Ivo en ik konden met de auto terug cruisen naar huis. Eventjes stoppen aan het viaduct van Milau en stoppen aan het eerste Belgische tankstation voor een jupiler waren zowat het enige noemenswaardige van die trip, dat ik wil delen toch!


Ondertussen heb ik mijn licentie gehaald, zijn er wat afspraken gemaakt voor ik vertrek en kan ik uitkijken naar mijn afscheidsfeestje van zaterdag.  De volgende blog zal waarschijnlijk vanuit Kuala Lumpur zijn!

Simulatortime! (English version)

It has been almost day to day one month since Ivo and myself arrived in Madrid for our typerating. We have a weekend of now after our loftsession yesterday night. This loftsession is actually a session like our skilltest of monday but with our own instructor. He decides after this session if we are ready for the skilltest.

Since the last post, two weeks have past and including the loft we have spend 32 hours in the full flight simulator. Every session was 4h of which we flew one part as PF (Pilot Flying) and one part as PNF (Pilot Non Flying), so basically half the time in the left seat and the other half in the right seat. These sessions were quite heavy for us due to timing because every day we had briefing at 21h30, entering the sim at 23h untill 3h at night and another half hour debriefing. Luckily we had a day off after every two sessions and even the complete weekend that was in between. It remained heavy because aside the long session there are also the hours we need to study and rehearse when you are awake before going back to the simulator in the evening.

Everything passed a quite fast speed and we passed every session without really big problems. The high level we had at school really came in handy. There were of course some moments that it wasn't going that great or even not so good session at all but this was mainly because of fatigue or stress.

The first session was mainly ment to get to know the aircraft and performing some basic exercises to achieve this. This meant flying a lot manually and performing exercises like accelerating/decelerating, turning, climbing/descending, stalls, overspeed,..all exercises to see how the aircraft will react.

From session two the real work like in a operational environnement would start. This means doing exactly what you will do like the first crew arriving at the aircraft for the first flight of the day. These are the preparations in the cockpit, setting boardcomputer, briefings, pushback and start, taxi to the runway and every action and checklist associated with these phases like we will do them everyday in the future.

After this we started with some basic flight to learn how to do every action after takeoff, climbing out, cruise, decent preparation, decent until landing, parking and securing the aircraft after the last flight of the day. Every day we added some more items and started focussing more on the type of approaches you can have. The are the ways you will approach the airport and land there, like precision or non-precision approaches and if you will do these manually or completely via the autopilot. And even after that you can choose if you will fly it mainly on autopilot or manually by just flying instruments and using the sidestick to decent and correct your flightpath.

After the first week of normal procedures like everyday we started to add some failures. This went from small failures where you just needed to push a button or turn a switch till bigger failures like enginefailures, smoke aboard, emergency descent, hydraulic failures causing you to fly manually and so on. Especially the parts that limited you to fly manually with limited flightcontrols were really interesting. Manual flying is something that we won't do a lot on the line so it was enjoying in between the hard work. The workload started to increase but we handled everything nice and we remained safe during the entire training.

The loftsession yesterday were they judged if we were ready for the skilltest went without really big problems and we are ready to bring this to a good end next monday morning. Ivo and myself have the weekend off and we will use this to review some items we already know but need to review. These are mainly the standard procedures, possible failures, engine failure procedure, charts of the airport,...

Monday we also receive some more information about our basetraining, the training in the real aircraft. We know already that it will be on the 21st of June in Barcelona. This training contains of at least 6 toch and go's in a real Airbus A320. This will be done with a real captain next to us and probably in an aircraft of Vueling at the airport of Reus,Barcelona. But we don't know this for sure until monday.

This also means that I will be home again next weekend and that is right on time for Genk on Stage. Now the only thing left to do is hope that I can bring some good weather from here because I received some rumours that it is more fall than summer in Belgium.

Simulatortime!

Het is ondertussen al bijna dag op dag een maand geleden dat Ivo en ik Madrid binnenreden om te starten aan onze typerating. We hebben nu een weekend vrij na onze loft sessie gisterennacht. Dat is een sessie die eigenlijk hetzelfde gaat als onze skilltest van maandag maar dan nog met onze eigen instructeur. Hij bepaalt na deze sessie of we klaar zijn voor de skilltest.

Sinds de vorige post zijn we twee weken verder en hebben we loft inclusief 32h doorgebracht in de full flight simulator. Elke sessie was 4h waar we elk de helft vlogen als PF (pilot flying) en een helft als PNF (Pilot Non Flying), de helft in de linkerstoel en de andere helft in de rechterstoel dus. Deze sessie waren voor ons best zwaar qua timing want we hadden elke dag rond 21h30 briefing, 23h de simulator in tot 3h snachts en dan nog een half uur debriefing. Gelukkig hadden we om de twee sessie een dag vrij en zelfs het hele weekend dat ertussen viel. Het blijft toch zwaar want buiten die lange sessies zijn er ook nog de uren die je moet studeren en herhalen als je wakker bent voor je savonds weer naar de simulator kan trekken.

We zijn aan een redelijk snel tempo gegaan en zijn zonder grote problemen door deze sessies geraakt. Het hoge niveau dat we op school al hadden kwam hier goed van pas. Er zijn natuurlijk wat mindere momenten geweest of zelfs een mindere sessie maar dit lag dan vooral aan vermoeidheid of stress.
De eerste sessie was vooral bedoeld om het vliegtuig een beetje te leren kennen en de basisoefeningen te doen hiervoor. Dit was dan vooral manueel vliegen en oefeningen doen zoals vertragen/versnellen, bochten nemen, stijgen/dalen, stalls, overspeed,...allemaal oefeningen om te zien hoe het toestel gaat reageren hierop.

Vanaf de tweede sessie begon het echte werk om te leren vliegen in een operationele omgeving. Dat wil zeggen exact doen wat je zou doen als je als eerste bemanning aan het vliegtuig komt voor de eerste vlucht van de dag. De voorbereidingen in de cockpit, instellen van de boordcomputer, briefings, opstarten en achteruit geduwd worden, taxi naar de runway en alle handelingen en checklisten die hierbij komen kijken zoals we ze elke dag gaan moeten doen.

En hierna natuurlijk beginnen met basisvluchten te doen waarbij alle handelingen na het opstijgen, uitklimmen, kruisvlucht, voorbereiding voor landing, daling tot en met landing, parkeren en beveiligen van het toestel na laatste vlucht van de dag gebeuren. Elke dag kwam er een beetje meer bij en werd er veel aandacht besteed aan de soorten landingen die je kan hebben. Dit zijn dan de manieren hoe je gaat landen op een luchthaven zoals een precisielanding of een non-precisielanding en of je deze manueel gaat doen of via de automatische piloot. En dan kan je nog kiezen of je de landing grotendeels op autopiloot gaat doen of je deze manueel gaat vliegen door enkel je instrumenten te gebruiken en zelf met de sidestick gaat dalen en corrigeren om juist te blijven vliegen op het profiel.

Na de eerste week van normale procedures zoals we ze elke dag gaan doen kwamen de pannes erbij in de tweede week. Dit ging van kleine pannes tijdens uitklimmen, in cruise of tijdens het dalen waarbij je enkel maar een bepaalde knop moest induwen of omdraaien tot grotere pannes zoals motorpannes tijdens het opstijgen, rook aan boord, nooddalingen van kruishoogte naar een lagere hoogte, hydraulische pannes waardoor je manueel moest vliegen en dergelijke. Vooral de pannes waardoor je maar beperkt was in onderdelen die je gebruikt om te besturen waren heel interessant. Manueel vliegen zal er later niet meer veel inzitten dus daarom was dit echt genieten tijdens het harde werken door. De werkdruk begon hier toch zeker te stijgen maar we zijn er goed mee omgegaan en hebben altijd veilig gevlogen.

De loftsessie gisteren waar we beoordeeld werden of we klaar waren voor de skilltest verliep zonder grote problemen en we zijn dan ook klaar om maandagmorgen dit tot een goed einde te brengen. Ivo en ik hebben nu het weekend vrij en we gaan dit gebruiken om vanalles te herhalen dat we eigenlijk wel al weten/kunnen maar we best nog eens bekijken. Dit zijn dan vooral de standaard procedures, mogelijke pannes, motorpanne procedures, de kaarten van de luchthaven enz.


Maandag krijgen we ook meer informatie over onze basetraining, de training in het echte toestel. We weten al dat het de 21e juni gaat zijn in Barcelona. Deze training bestaat eruit minstens 6 touch and go's te maken met een echte Airbus A320. Dit doen we met een echte captain langs ons en waarschijnlijk in een toestel van Vueling op de luchthaven van Reus,Barcelona. Maar dat weten we maandag pas.

Dat wilt ook zeggen dat ik volgend weekend weer thuis ga zijn en juist op tijd ga zijn voor Genk on Stage normaal gezien. Nu maar hopen dat ik het goede weer van hier kan meenemen want in belgenland is het eerder herfst dan zomer heb ik al vernomen.

Systems and performance test...Check! (English version)

It is Saturday afternoon, I am chilling a bit after a few heavy weeks and a long night yesterday.

Yesterday we had two tests about both the systems and performance calculations. The systemstest was a 100 multiple choice questionnaire that we had to solve via a computer. The major part was quite easy after al those CBT's and the many studytime we had put in it. But like any other test there were also a few questions were the doubt struck. French people can't really be very clear when they ask questions in English. But right after the test we knew if we passed or not and the word "passed" on the screen was more than enough for me. I passed and the result didn't really bothered me that much anymore.

After a break until everybody was finished we could review the answers and right after that it was time for the performance test. The only thing we had to do was solving 10 exercises using tables and graphs. I also passed this, although I did learn again you should read your question a few times and review it because otherwise you could end up with another answer than the one they ask.

So the theoretical tests for the typerating are finished for now. Yesterday we went out for dinner with one of our instructors  in a local restaurant. At 22h at night we were still outside on the terras with a nice cosy weather while now and then a plane flew over at low altitude. The runway was right behind the restaurant. A nice cold beer with it and that is all we needed.

The past week we had to get up at 5h every morning to be in the proceduretrainer at 6h30. And after those sessions we still had our systems to study and to prepare our next sessions. So we deserved a bit of relaxing time.

We had another four sessions in the proceduretrainer this week were we mainly focussed on the several failures we can have in this aircraft. This would be failures like engine failures at certain times in a flight, electrical failures, hydraulic failures, total loss of pressure at high altitude followed by an emergency descent at a high rate of descent (which you don't really experience as it is in the proceduretrainer) and so many more.
With an Airbus the major part of the failures are handled in the same way of procedures. What you have to do is most of the times shown on one of the screens. The priorities and timing of the actions is something that can differ and that is why we are trained for different situations.

After our last session Thursday we heard from our instructor that he was very pleased with out effort, the work we put in it and the big motivation of the both of us. We were ahead from the first session and prepared for everything but of course we had to continue to work hard. And if the former head of training of Iberia (He was chief pilot on every plane he flew and had trained about 80% of the pilots stil flying for Iberia now at one time.) mentions this several times during the sessions you know you are on the right track. But we have to remain focussed and keep on working hard because we are far from finished!

Systems and Performance test...Check!

Het is zaterdagnamiddag, ik ben een beetje aan het luieren na een paar zware weken en een lange nacht gisteren.

Gisteren hebben we twee testen gehad over zowel de systemen van het vliegtuig als een test over vermogensberekeningen die we moeten kennen. De systementest bestond uit 100 meerkeuze vragen die we via een computer moesten oplossen. Het grootste deel was na al die CBT's en het vele studeerwerk dat we gestoken hebben in de systemen  best gemakkelijk. Maar zoals bij elke test waren er ook hier een aantal vragen waar de twijfel toesloeg. Fransen kunnen dan ook hun vragen in het engels niet altijd even helder stellen. Maar direct na de test wisten we of we door waren of niet en het woordje "passed" was voor mij meer dan genoeg. Ik was geslaagd en het resultaat boeide me eigenlijk niet meer zoveel erna.

Na een pauze tot iedereen gereed was konden we de antwoorden herbekijken en erna volgde dan direct de performance test. Hier kregen we tien oefeningen die we moesten oplossen met behulp van een aantal tabellen en grafieken. Ook hier was ik op geslaagd, al heb ik wel geleerd dat ge uwe vraag best goed kunt lezen en desnoods nog eens herlezen want anders kan je antwoord wel eens iets anders zijn dan het moest zijn.

Dus de theorie testen voor de typerating zitten er voorlopig op. Gisteren zijn we met een van onze instructeurs iets gaan eten in een lokaal restaurant. Om 22h 's avonds zaten we nog buiten op het terras met een gezellig warm weertje te eten terwijl er af en toe een vliegtuig overvloog op lage hoogte. Want de landingsbaan lag juist achter het restaurant. En daar een lekker biertje en meer moest dat niet zijn.

De afgelopen week zijn we elke dag opgestaan om 5h om om 6h30 in de proceduretrainer te zitten. En na die sessies moesten we onze systemen nog leren en de volgende sessies voorbereiden. Dus we hadden wel wat recht op ontspanning.

We hebben nog vier sessies gehad deze week waar we vooral gefocused hebben op de verschillende panne's die we kunnen hebben in dit toestel. Dat ging van oa motorpannes tijdens verschillende cruciale momenten in vlucht, volledige elektrische panne's, hydraulische panne's, volledig verlies van cabinedruk op grote hoogte gevolgd door een nooddaling aan een enorm tempo (wat natuurlijk niks van te merken is in een proceduretrainer.) en nog zovele dingen meer. Bij de Airbus is het grote voordeel dat de meeste pannes op dezelfde manier moeten opgelost worden. Want wat je moet doen komt meestal wel op een van de schermen te staan. De prioriteiten en wanneer je dat mag doen verschilt natuurlijk weer wel, maar daarom krijgen we ook training op verschillende situaties.

Na de laatste sessie donderdag hebben we van onze instructeur te horen gekregen dat hij heel tevreden was over onze inzet, het geleverde werk en de grote motivatie van ons twee. We waren vanaf de eerste sessie mee en voorbereid op alles maar we moesten natuurlijk hard blijven werken. En als de voormalige hoofd van opleiding van Iberia (Die op zowat elk toestel waar hij mee gevlogen heeft ook chef piloot was en zowat 80% van piloten dat er nu nog rondvliegt bij Iberia heeft getraind) zoiets verschillende keren vermeld dan weet je dat je op de goede manier bezig zijt. Maar voetjes op de grond en hard blijven werken want we zijn er nog lang niet!